Psychoterapia Indywidualna                                                                                

Psychoterapia indywidualna jest procesem nawiązania szczególnej relacji pomiędzy pacjentem i terapeutą, mającym na celu wprowadzenie trwałych zmian w obszarze myśli, uczuć, zachowań, cech osobowości oraz zgłaszanych przez pacjenta objawów. Polega ona na bezpośrednim kontakcie pacjenta i terapeuty, to znaczy, że do jej realizacji wymagane jest osobiste spotkanie. Ważnym czynnikiem w prowadzeniu skutecznej psychoterapii jest zachowanie stałości: miejsca, czasu i osoby. Oznacza to, że psychoterapia powinna odbywać się w jednym określonym dniu tygodnia i o stałej godzinie. Istotne jest, żeby wszystko, co dzieje się w relacji terapeutycznej omawiać ze swoim terapeutą, stąd bardzo niekorzystne dla pacjenta są częste zmiany osoby prowadzącej psychoterapię.   

Proces terapeutyczny polega na odreagowaniu przez pacjenta skumulowanych w nim emocji, negatywnych, jak i pozytywnych, omówieniu mechanizmów jakie powodują, że dana osoba wybiera pewnego rodzaju zachowania. Podczas sesji terapeuta dzieli się z pacjentem swoim doświadczeniem, wiedzą, umiejętnościami w sposób profesjonalny, obiektywny i empatyczny. Terapia zwykle prowadzona jest w oparciu o ustalone ramy, czyli tzw. setting terapeutyczny oraz o zasady kodeksu zawodowego. Dzięki temu, pacjent i terapeuta mają jasność co do łączącej ich relacji oraz jej przebiegu. Główną korzyścią płynącą z psychoterapii jest to, że pacjent może w atmosferze zaufania uświadomić sobie co jest źródłem jego cierpienia, nauczyć się nowych, korzystnych dla niego sposobów wchodzenia w relacje z innymi oraz uzyskać większą satysfakcję z życia.

W Gabinecie Psychologicznym Drugi Brzeg prowadzę długoterminową psychoanalityczną psychoterapię indywidualną osób dorosłych, które zmagają się z problemami typu:

  • długotrwały stres,
  • problemy emocjonalne,
  • konflikty wewnętrzne,
  • trudności z własną autonomią i asertywnością,
  • poczucie niezadowolenia z siebie i własnych możliwości,
  • trudności w relacjach z bliskimi,
  • agresja i przemoc w rodzinie,
  • depresja i zaburzenia nastroju,
  • dolegliwości psychosomatyczne,
  • zaburzenia odżywiania: anoreksja, bulimia, otyłość,
  • problemy związane z menopauzą,
  • trauma, żal po stracie: żałoba, utrata pracy,
  • rozwód, kryzysy małżeńskie,
  • długotrwała samotność,
  • trudności związane z płodnością: dylematy macierzyńskie, kłopoty z zajściem w ciążę, poronienia, depresja poporodowa,
  • prowadzę terapeutycznie osoby zainteresowane rozwojem osobowości.

Po zebraniu wstępnego wywiadu może się okazać, że przed rozpoczęciem psychoterapii ważna jest konsultacja u innego specjalisty: psychiatry, neurologa, lekarza rodzinnego, psychologa, który przeprowadzi testy specjalistyczne lub terapeuty uzależnień. Ma ona na celu potwierdzenie bądź wykluczenie możliwych zaburzeń psychicznych, somatycznych, mikrouszkodzeń centralnego układu nerwowego oraz określenie stopnia uzależnienia. Jeśli pada propozycja takiej konsultacji, to znaczy że jest ona niezbędna w ustaleniu dalszej formy pracy terapeutycznej, jak również określeniu ograniczeń mających wpływ na prowadzenie terapii.

Proces psychoterapii zostać zakończony przez pacjenta w dowolnym momencie. Jednak o pomyślnym przebiegu terapii i możliwości jej zakończenia decydują wspólnie terapeuta z pacjentem. Terapia uznana jest za skuteczną i zakończoną gdy:

  • ustąpiły lub uległy znacznemu złagodzeniu prezentowane przez pacjenta objawy,
  • został przepracowany przez pacjenta sposób wchodzenia i utrzymywania relacji interpersonalnych,
  • pacjent nabył nowych umiejętności wyrażania swoich stanów emocjonalnych,
  • pacjent nauczył się radzić sobie ze stratą w sposób dla niego konstruktywny,
  • pacjent ma subiektywne poczucie wyleczenia,
  • podniosła się jakość życia pacjenta,
  • pacjent nabył możliwości wyrażania siebie w sposób akceptowany i pożądany społecznie.
Top: Psychoterapia indywidualna