Jak pracuję

Newsletter

Bulimia - Leczenie Bulimii

Bulimia, czyli żarłoczność psychiczna, jest zaburzeniem odżywania, w którym występuje napad wilczego głodu, skutkujący objadaniem się, z utratą kontroli nad ilością spożywanych pokarmów, po którym z kolei występują niebezpieczne dla zdrowia, przynoszące ulgę zachowania kompensacyjne w postaci wywoływania wymiotów, głodówki, używania diuretyków, środków przeczyszczających, wykonywania lewatyw oraz nadmiernych ćwiczeń fizycznych. Bulimia najczęściej występuje u kobiet w różnym wieku, wykonujących zawody, w których preferowana jest szczupła sylwetka, występuje 4-6 razy częściej niż anoreksja.

1. Objawy Bulimii

a)    fizyczne:
  • zmęczenie,
  • ospałość,
  • bóle głowy,
  • sucha skóra,
  • uszkodzenie szkliwa zębów,
  • opuchlizna twarzy i policzków,
  • podrażnienie przełyku,
  • refluks,
  • zgaga,
b)    psychiczne:
  • niepokój,
  • zły nastrój,
  • niechęć do własnej osoby,
  • poczucie wstydu i upokorzenia,
  • stany depresyjne,
  • uzależnienie od środków przeczyszczających i odwadniających.

2. Typy Bulimii


Osoby cierpiące na bulimię bardzo często przejadają się, a następnie starają się skontrolować swoje ciało. Odczuwają głód nawet bezpośrednio po najedzeniu się. Niepokój, nuda, stres oraz uczucie przykrości wywołują napady obżarstwa. Przeżywają dni „dobre”, gdy nie czują przymusu objadania się i „złe’, gdy nie mogą powstrzymać łaknienia. Można wyróżnić dwa typy bulimii:

a)    przeczyszczający  – w którym po napadzie żarłoczności następuje prowokowanie wymiotów, używanie środków przeczyszczających, diuretyków, lewatywy,
b)   nieprzeczyszczający – w którym po napadzie jedzenia dominuje ścisłą dieta (często głodówka) lub wykonywanie wyczerpujących ćwiczeń fizycznych.

3. Przyczyny Bulimii

Obok czynników biologicznych, takich jak uszkodzenie ośrodka sytości w mózgu, i rodzinnych, gdzie członkowie rodziny cierpieli na otyłość lub depresję, głównymi przyczynami bulimii są:
  • zaniedbanie emocjonalne dziecka w dzieciństwie,
  • brak samoakceptacji,
  • zaburzenia mechanizmów samokontroli i samoregulacji,
  • konflikty rodzinne,
  • brak akceptacji w grupie rówieśniczej, często związany ze zmianą środowiska rówieśniczego,
  • brak akceptacji swojego wyglądu i wagi,
  • brak uczucia zadowolenia z własnego ciała,
  • pragnienie polepszenia samopoczucia za wszelką cenę.

Leczenie Bulimii

Podobnie jak w przypadku anoreksji, leczenie następuje wskutek psychoterapii, w miarę potrzeby połączonej z farmakoterapią oraz jest długotrwałym i złożonym procesem. Jeśli zauważasz u siebie któryś z powyższych objawów lub nie masz pewności i przeżywasz niepokój związany z zagadnieniem bulimii, zapraszam Cię na konsultację, aby rozwiać swoje obawy.
Top: Leczenie bulimii