Jak Leczyć Zaburzenia Osobowości - Objawy, Rodzaje

Zdjęcie
Dodano dnia 07.07.2014

Zaburzenia osobowości 

Zaburzenia osobowości to specyficznego rodzaju kontrola emocji, sposób, w jaki dana osoba postrzega i przeżywa siebie i innych ludzi, styl nawiązywania i utrzymywania relacji społecznych. Nierzadko można spotkać określenie „jaki ojciec, taki syn, jaka matka, taka córka”. Istotnie, zaburzenia osobowości powstają głównie na bazie relacji z ważnymi osobami, takimi jak rodzice, ale także na skutek wpływu grupy rówieśniczej, środowiska, przeżytych trudnych (traumatycznych) doświadczeń, poważnych chorób. Zaburzenia osobowości pojawiają się zwykle w okresie dzieciństwa lub adolescencji, jednak aby je rozpoznać, specjalista musi mieć pewność, że jest to trwały wzorzec budowania relacji z innymi. Bywają sytuacje, gdy trudno jest na początku jednoznacznie postawić diagnozę zaburzeń osobowości, gdyż pacjenci mogą doświadczać towarzyszących im różnych objawów zaburzeń nerwicowych i depresyjnych i to właśnie z ich powodów zgłaszają się po pomoc.


Objawy

Naturalną reakcją będzie, gdy osoba, która została okradziona w publicznym miejscu, przez jakiś czas będzie podejrzliwa w relacjach z nieznajomymi lub może odczuwać lęk, gdy ktoś gwałtownie się do niej przybliży. Podobnie, jeśli ktoś silnie przeżywa nagłe odejście bliskiej osoby w wyniku wypadku, boi się o siebie i pozostałych domowników wyobrażając sobie, że znów może dojść do tragedii. Są to sytuacje, w których wszyscy ludzie reagują tak samo.

Diagnozując Tego Typu Zaburzenia Należy Wziąć pod Uwagę:

  • okoliczności,
  • natężenie,
  • czas trwania,
  • powtarzalność występowania danych cech.

Osoba mająca zaburzenia osobowości zachowuje się w podobny sposób bez względu na okoliczności, np. ktoś z osobowością paranoiczną będzie nieufny, podejrzliwy, narcyz będzie za każdym razem potrzebował potwierdzenia swojej wyjątkowości, a osoba zależna będzie szukała opiekuna odpowiedzialnego za jej decyzje. Są to oczywiście uproszczenia. Ale mniej więcej tak można zobrazować główne cechy takich osobowości.

Jeśli okoliczności są optymalne (czyli nie związane z naturalną reakcją, np. na wypadek), a dana osoba reaguje w przesadny, skrajny sposób, może to być sygnał wskazujący na istnienie zaburzeń w danym kierunku. Podobnie jest, gdy zauważamy, że dana osoba ciągle zmienia partnerów, wchodzi w przygodne relacje seksualne, dokonuje zachowań autodestrukcyjnych. Należy pamiętać, iż są to główne wyznaczniki, niewystarczające do postawienia diagnozy. Jednorazowe wystąpienie danej cechy, choćby bardzo silne, nie wskazuje jeszcze na zaburzenia osobowości. Diagnozę zaburzeń osobowości ustala się poprzez określenie bardzo ważnego czynnika, mianowicie istnienie danego zespołu cech zdecydowanie utrudnia codzienne funkcjonowanie oraz wpływa niekorzystnie na relacje społeczne, powoduje subiektywne uczucie dyskomfortu oraz prowadzi do pogorszenia życia zawodowego i społecznego.


Rodzaje 

Istnieje kilka zaburzeń osobowości, charakteryzujących się wieloma cechami, na podstawie których można mówić o danym zaburzeniu. Oto one:

  • osobowość paranoiczna,
  • osobowość schizoidalna,
  • osobowość impulsywna,
  • osobowość borderline,
  • osobowość histrioniczna,
  • osobowość narcystyczna,
  • osobowość obsesyjno-kompulsywna,
  • osobowość unikająca,
  • osobowość zależna.

Doświadczony terapeuta powie, że bardzo rzadko można się spotkać z osobą mającą jeden „czysty” typ osobowości. Każdy z nas funkcjonuje w określony sposób i można zauważyć wiodące tendencje w zachowaniu, stylu myślenia, kontroli emocji. Jednak osobowość można porównać do palety barw, gdzie każdy kolor jest ważny i potrzebny. Każdy z nas dysponuje wszystkimi cechami należącymi do każdego zaburzenia osobowości. Osobowość dojrzałą wyróżnia jednak to, że proporcje pomiędzy poszczególnymi cechami są w miarę wyrównane. Dojrzała osobowość ma styl w danej tonacji kolorystycznej - czyli mówimy np. o osobowości o cechach narcystycznych, a nie o zaburzonej osobowości narcystycznej. W takim przypadku osoba nie doświadcza wyżej wymienionych problemów związanych z istnieniem zaburzeń osobowości, cechy maja łagodny przebieg i nie powodują emocjonalnego spustoszenia.

Zaburzenia Osobowości - Leczenie 

Zaburzenia osobowości, ze względu na swoja specyfikę, często leczone są zarówno psychiatrycznie, jak i poprzez psychoterapię. Przyjmowanie leków wiąże się głównie z wyciszeniem pojawiających się objawów nerwicowych i depresyjnych, jak również związanych z kontrolą afektu. Głównym sposobem leczenia jest jednak psychoterapia, gdyż mówimy w tym przypadku o cechach, tendencjach emocjonalnych, sposobie zachowania, podejmowania decyzji – a na to można mieć wpływ jedynie dzięki uświadomieniu sobie źródła problemu.

Psychoterapia zaburzeń osobowości zwykle jest długą wspólną pracą pacjenta i terapeuty. Aby przedostać się przez cały system mechanizmów obronnych, odnaleźć przyczynę, poszukanie nowego sposobu, wyćwiczenie innych metod działania, potrzeba wiele czasu, czasem kilka lat. Mówimy o problemach emocjonalnych rozpoczętych często w bardzo wczesnym okresie życia, które zostały utrwalone przez wiele lat, stąd zmiana takiego sposobu często bywa bolesna, ale doprowadzona do końca daje satysfakcję i nową jakość funkcjonowania w rodzinie, pracy, i przede wszystkim z samym sobą

Dodaj własną opinię
Zaloguj się aby dodać opinię