Złość na Dziecko - Przyczyny, Sposoby Radzenia, Psychoterapia

Zdjęcie
Dodano dnia 05.11.2016

Rodzicielstwo często przedstawiane jest w skrajny sposób. Każdy, kto został rodzicem, szybko zostaje skonfrontowany z tym, że nowa rola niesie ze sobą nie tylko wzruszenia i szczęście, ale również zmęczenie, frustrację i złość. Opiekunowie rzadko mogą przyznać się swoim bliskim do tego, że pojawiają się w nich negatywne emocje związane z dzieckiem, ponieważ obawiają się braku zrozumienia, wsparcia, obajwiają się surowej krytyki, która zresztą często się pojawia. Każdy z nas z pewnością ma doświadczenie sytuacji, gdy widział w publicznym miejscu matkę czy ojca krzyczącego na dziecko. Automatycznie wtedy wydajemy surowe oceny, często jesteśmy w tym bezwzględni. Bywa, że w poczuciu obowiązku zwracamy uwagę takiej osobie, jednak zwykle wygląda to tak, że ta złość udziela się również "pomagającemu", który (pomimo dobrych intencji) napędza dodatkowo lokomotywę gniewu.


Przyczyny

Złość często postrzegana jest jako coś złego, co nie powinno się pojawiać, co należy jak najszybciej stłumić, zagłuszyć, czemu trzeba zaprzeczyć. Mamy tendencję do zamiatania pod dywan tego, co trudne, a później potykamy się o te wystające elementy. Nie doceniamy tego, że złość jest ważnym komunikatem, z którego warto nauczyć się czytać siebie, jak i innych. Jest to trudne, zwłaszcza gdy sami zostaliśmy wychowani w przekonaniu, że trzeba być miłym, grzecznym, uśmiechniętym, a złość jest przejawem braku dobrych manier. Bagatelizujemy negatywne emocje, zarówno swoje, jak i dziecka. Warto się więc zastanowić nad tym, co leży u źródła złości, co jest jej przyczyną.

Złość najczęściej pojawia się w sytuacjach, gdy:

  • ktoś przekracza nasze granice,
  • godzimy się na zrobienie czegoś, co nam nie odpowiada,
  • zostają sfrustrowane nasze potrzeby,
  • tracimy kontrolę nad tym, co się dzieje w nas i wokół nas,
  • czujemy się bezradni,
  • ograniczana jest nasza autonomia,
  • nie mamy możliwości realizowania swoich pomysłów,
  • brakuje nam wsparcia,
  • mamy trudne relacje z partnerem, współmałżonkiem,
  • mamy złe samopoczucie, jesteśmy zmęczeni, niewyspani.


Złość Dziecka

Powyższe przykłady dotyczą nie tylko dorosłych, to samo ma miejsce w świecie przeżyć dziecka. Jednak nie tylko dzieci mają kłopot z tym, aby nazywać to, co czują. Dorośli również często nie mają dostępu do przyczyn własnych emocji, a w skrajnych sytuacjach automatyczne odreagowanie wydaje się być jedyną drogą. Dzieje się tak wówczas, gdy rodzic ma przekonanie, że dziecko zachowuje się w określony sposób dlatego, że jest samo w sobie złośliwe lub że rodzic jest nie posiada kompetencji do tego, by właściwie wychowywać, skontrolować dziecko. Odczytanie własnych emocji to jeden obszar, ale jest też drugi, równie ważny - to sposób, w jaki doświadczamy siebie w roli rodzica i to, jak przeżywamy własne dziecko.

Dzieci komunikują się z nami w taki sposób, jak potrafią, ich złość jest dla rodziców również cenną informacją. Rodzice, którzy chcą być idealnymi, często traktują negatywne emocje dziecka bardzo osbiście, jako coś wymierzonego przeciw nim, i gdy u dziecka pojawia się złość, automatycznie udziela się ona rodzicowi. Trudno wtedy czasami o logiczne myślenie, gdy górę biorą silne emocje. Dlatego tak ważne jest aby nabierać coraz większej świadomości siebie, jak i nauczyć się rozpoznawiać to, co dziecko próbuje nam powiedzieć. W chwili, gdy rodzic potraktuje złość dziecka jako informację (a nie złośliwość), wtedy jest w stanie pomóc zaróno dziecku, jak i sobie.


Specyfika Złości

Mówiąc o złości z reguły myślimy o takich okolicznościach, gdy rozwścieczony rodzic krzyczy, szarpie lub bije dziecko. Jednak aby do tego doszło, po drodze pojawia się wiele innych sygnałów, które są pomijane. Rozmawiając z rodzicami często pojawia się problem niewyrażania na bieżąco swoich uczuć. Zwłaszcza młode mamy mają z tym kłopot, starają się być ze wszystkim samodzielne, chcą sprostać oczekiwaniom własnym i presji otoczenia. Gdy pojawia się frustracja, złość, zaprzeczają, są przekonane, że same sobie ze wszystkim poradzą, że nie potrzebują pomocy. Złość z czasem narasta, aż dochodzi do eskalacji emocji, co z kolei jest negatywnie odbierane przez nas samych i przez otoczenie.


Sposoby Radzenia

W każdej chwili jesteśmy w stanie poradzić sobie ze złością, jeśli tylko pozwolimy sobie na to, by ją poczuć i właściwie ją odczytamy. Możemy radzić sobie w sposób doraźny i długofalowy.

Doraźne

  • wyjście z pomieszczenia, pokoju, głębokie oddechy,
  • poproszenie kogoś o pomoc, aby mieć kilka minut dla siebie (często ten czas jest wystarczający, aby zatrzymać lawinę złości i uświadomić sobie co się w danej chwili dzieje),

Długofalowe

  • zaspokajanie własnych potrzeb (głównie snu, jedzenia),
  • odnalezienie przestrzeni dla siebie (spacer, sport, zainteresowania),
  • zadbanie o więzi społeczne (spotkania z przyjaciółmi, wymiana doświadczeń z innymi rodzicami),
  • pielęgnowanie relacji z partnerem, współmałżonkiem,
  • zwiększanie świadomości siebie, swoich reakcji, przekonań, zachowań, lęków i obaw.


Złość na Dziecko - Psychoterapia

Złość w relacji z dzieckiem jest naturalnym zjawiskiem i pojawia się u każdego rodzica. Ideałem jest, gdy rodzic potrafi ją zinterpretować, odreagować w konstruktywny sposób. Potknięcia w tej sferze zdarzają się każdemu i nie ma w tym niczego nadzwyczajnego. Są jednak osoby, którym złość na dziecko towarzyszy przez dłuższy czas, nawet w sytuacjach, w których dziecko współpracuje, gdy nie ma obiektywnych okoliczności (powodów) na to, by pojawiały się negatywne emocje. Jest to sygnał, że problem nie tkwi w przemęczeniu rodzica czy specjalnych wymaganiach ze strony dziecka, ale że rodzicowi trudno jest skonfrontować się z nową rolą. Często ma to miejsce wówczas, gdy opiekun sam ma trudne doświadczenia związane z rodzicami (toksyczna matka, uzależnienie rodzica, przemoc w rodzinie). W takiej sytuacji warto zaopiekować się tym, co trudne, co przeszkadza w budowaniu satysfakcjonującej więzi z dzieckiem i przeżywaniu siebie jako wystarczająco dobrego rodzica.

..........................................................................................................................................................

Stań się częścią tego bloga. Zapraszam Cię do dyskusji - zaloguj się i zostaw swój komentarz. Jeśli uważasz ten wpis jako wartościowy - polub go i udostępnij. Chcesz, bym poruszyła frapujący Cię temat lub odnajdujesz się w opisanej sytuacji i potrzebujesz pomocy - skontaktuj się ze mną.

Dodaj własną opinię
Zaloguj się aby dodać opinię