Brak Zaufania do Kogoś - Psychoterapia

Zdjęcie
Dodano dnia 11.04.2016

W życiu bardzo często kierujemy się zasadą ograniczonego zaufania, która polega na tym, że ufamy ludziom, jednak dopuszczamy fakt, że mogą się oni mylić. W ten sposób łatwiej nam pogodzić się z sytuacją, w której jesteśmy rozczarowani zachowniem innych, gdy ktoś zawiódł nasze zaufanie. Podobnie rzecz się ma z zaufaniem do samego siebie - ogólnie znamy swoje mocne i słabe strony, wiemy w czym jesteśmy dobrzy, a które obszary wymagają jeszcze sporo naszej pracy. Na tej podstawie możmy sami mieć do siebie zaufanie, gdyż wiemy, czego możemy się po sobie spodziewać. To pożądane i idealne wręcz okoliczności. Bywa jednak i tak, że zarówno do siebie, a przede wszystkim do innych tego zaufania nam brakuje, że jesteśmy podejrzliwi, nieufni, mamy poczucie, że nie możemy na nikogo liczyć, na nikim nie możemy polegać. Dlaczego taka sytuacja ma miejsce?


Przyczyny Braku Zaufania do Innych

Główną i podstawową przyczyną braku zaufania do innych osób są trudne doświadczenia z okresu dzieciństwa. Małe dziecko doskonale wie, że jest zależne od innych osób, bezgranicznie ufa swoim opiekunom. W sytuacji, gdy opiekunowie reagują na jego potrzeby i je zaspakajają, dziecko uczy się, że otoczenie jest przyjazne, bezpieczne. Jednak gdy rodzice z jakiegoś powodu (choroba, okoliczności życiowe) nie spełniają oczekiwań dziecka lub robią to w sposób wybiórczy, dziecko ma doświadczenie nieprzewidywalności zachowań, braku bezpieczeństwa. W stałym zaspokajaniu potrzeb dziecka nie chodzi o to, aby rodzice spełniali jego oczekiwania z wyprzedzeniem, zanim jeszcze dziecko o nich zakomunikuje, nie chodzi o to, aby całkowicie wyeliminować z życia dziecka frustrację czy optymalną dawkę stresu. Bezpieczne, przewidywalne okoliczności życia dla dziecka to takie, w których ma ono doświadczenie tego, że rodzic autentycznie jest zainteresowany, zaangażowany w relację z dzieckiem, odpowiada na jego potrzeby w serdeczny, życzliwy sposób. Ta spójność również jest bardzo ważna, gdyż mogą zainstnieć okoliczności, w których rodzice wywiązują się ze wszystkich obowiązków wobec dziecka, jednak robią to z silnie negatywnym ładunkiem emocjonalnym. Połączenie opieki z negatywnymi emocjami (to znaczy podwójne wiązania, czyli sprzeczne komunikaty) wpisują się w psychikę dziecka i przynoszą w przyszłości wiele niekorzystnych dla dziecka konsekwencji. Takie okoliczności wymagają długiej wglądowej psychoterapii.

Silnie ograniczone zaufanie do innych może być także spowodowane późniejszymi okolicznościami życiowymi, takimi jak doświadczenie przemocy, zdrady, mobbingu, trudnego rozwodu, traumy. Jeśli te okoliczności dotykają osobę o względnie silnej strukturze osobowości, może dojść do czasowej dezintergracji, może być konieczna również terapia, jednak wtedy wymagana pomoc nie jest potrzebna w perspektywie długoterminowej.


Brak Zaufania w Dorosłym Życiu - Objawy

U osoby mającej problemy z zaufaniem szwankują nie tylko emocje, ale także związki i inne relacje z ludźmi. Ciągła podejrzliwość nie jest domeną wyłącznie osób z paranoicznym zaburzeniem osobowości. Kłopoty z zaufaniem mogą przejawiać się poprzez różne myśli i zachowania, takie jak:

  • nadmierna kontrola,
  • wyręczanie kogoś w jego obowiązkach,
  • sprawdzanie, przeszukiwanie rzeczy,
  • przekonanie że tylko ja zrobię coś najlepiej,
  • przekonanie o negatywnym nastawieniu, złych intencjach innych osób,
  • poczucie wyobcowania,
  • niechęć do zwierzania się, dopuszczania innych blisko,
  • nieumiejętność nawiązywania bliskich, satysfakcjonujących relacji z innymi,
  • poczucie wstydu
  • niskie poczucie własnej wartości,
  • obawa przed popełnieniem błędu,
  • brak umiejętności rozmawiania o własnych emocjach,
  • kłopoty w rozwiązywaniu konfliktów,
  • nadmierne zamartwiani się o przyszłość.


Brak Zaufania do Kogoś - Psychoterapia

Psychoterapia osob mających problemy z zaufaniem jest dość trudna, gdyż to właśnie względne zaufanie jest potrzebne, aby w ogóle rozpocząć leczenie. Takie osoby mogą często zmieniać terapeutów w przekonaniu, że nikt ich nie rozumie, nie mogą wejść w zależność, gdyż uznają, że terapeuta ma jakieś swoje powodu utrzymywania z nimi relacji, inne niż leczenie. Często niewiele trzeba, aby taki pacjent bez słowa zerwał terapię, gdyż poczuł się w jakiś sposób urażony przez terapeutę, przy czym nie mógł o mu o tym powiedzieć. Psychoterapia braku zaufania to długi proces, gdy mamy do czynienia z pacjentem z zaburzoną osobowością, terapia zwykle jest długotermimowa, a efekty pojawiają się po dłuższym czasie. Ważna jest jednak zmiana, jaką zauważają sami pacjenci, nawet w subtelnych sytuacjach, którą sami opisują jako pozytywną - dla osoby, która przez całe życie była ostrożna wobec innych, nawet drobna zauważalna zmiana jest sporym sukcesem, zwłaszcza, gdy widzą ją również osoby znajbliższego otoczenia.

..........................................................................................................................................................

Jeśli na podstawie powyższych objawów rozpocznajesz u siebie cechy braku zaufania do innych osób, często bywasz podejrzliwy, nie możesz na nikogo liczyć, szybko i często rozczarowujesz się ludźmi, nie potrafisz nawiązywać bliskich satysfakcjonujących relacji - umów się na konsultację, postaram się jak najlepiej pomóc Ci uporządkować to, co na tym etapie zawiłe i trudne.

Dodaj własną opinię
Zaloguj się aby dodać opinię